Lisedeyken Edebiyat öğretmenimin tavsiyesiyle okumuştum.Ne mutlu ki üniversitede lisans tezim oldu bu roman.Okurken ve içerisinde kaybolurken kendimi huzurlu hissettim.Ütopyalar,Samim'in dünyası beni kendisine çekti.Meral'in intihar sahnesinde ki cümlesi de herşeyi betimliyordu:''Kendi kendimden nefretimin çerçevelediği ve çirkinleştirdiği bir dünyada yalnızım''