Yoksulluk İçimizde

AGÜ

08.06.2006

ne garip değil mi?
önce bir çevreye kendimizi kanıtlamak, onlarla aynı havayı solumak için değerlerimizden vazgeçiyoruz. Ama içimizdeki o ezik ses içimizden hiç çıkmıyor.
sonra bir çelme yiyoruz topuktan. Can havliyle yığıldığımız yerden kalkmaya çalışırken, elimizi koca bir boşluğa uzatıyoruz.
bizim olan yenilgi... "kalk" diyor.Doğrul!
kazanacağımızı zannederken birçok şeyi, bir çırpıda kaybediyoruz avucumuzdakileri.
ancak kaybedince anlıyoruz aslında hiç birşey kazanmadığımızı.bizim hasletimiz bu.
kendi yararları için kararlarında seni kullananlar ve senin yararına olacağını düşündükleri şeyler için kararlar verenler. iki şıkta da senin ehemniyetin, iraden yok.
artık kendi iradeni aramaya çıkma zamanı geldi! Külli İradenin ışığıyla yön bularak...
Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş