Benim Hüzünlü Orospularım

KY-335669

13.06.2006

Kitabın ismi kulağa çok hoş geliyor. Masalsı ve gerçekötesi gibi bir çağrışım yapıyor insanda. Marquez'in diğer kitapları gibi bu da çok güzel ve bir nefeste okunuyor. Somut olarak düşünüldüğünde 90 yaşında bir ihtiyar ve kendine hediye etmek istediği 14 yaşındaki bakire kız fikri insana bööö dedirtecek gibi geliyor. Ama okuyunca ihtiyarı seviyorsunuz ve o kız çocuğuna karşı içinizde bir sevgi, bir şefkat bir sıcaklık duyuyorsunuz. İhtiyar da yaşadıkları da insana hüzün veriyor. Marquez'in bu kitaptaki her iki kahramanı da insana hüzünü yaşatıyor. Gerçek ve gerçekötesi gibi görünüyor. Masal gibi. Zevkle okunabiliyor. Ama benim gözümde "Yüzyıllık Yalnızlık" ya da "Kırmızı Pazartesi" nin yeri bambaşka Marquez kitapları arasında... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş