DURUT
Randy Pausch'un kitabı "Son Konuşma"yı çalıştığım kurumun okumamızı istemesi ile okumaya başladım. Çok duygulandım ya benim başıma böyle birşey gelseydi ne yapardım.Yazar öyle güzel şeyler yapmış ki eminim çocukları ilerde bu kitabı okuyunca babalarını çok daha iyi tanıyacaklar.Nasıl bir azim,son günleri ne kadar güzel değerlendirmiş ve biz okuyuculara da hayata tutunuşu çok güzel göstermiş.Hayallerimizin gerçekleştirmemizin ne kadar önemli olduğunu öyle güzel anlatmış ki.
152. sayfada yer alan ''Şikayet etmek , bir strateji olarak işe yaramaz. Hepimiz sınırlı zaman ve enerjiye sahibiz. Sızlanmakla geçirdiğimiz her saniye , bizi hedeflerimizden o kadar uzaklaştırır ve bizi mutsuz eder.''
Ne kadar doğru değil mi? Kitap bana bir kez daha ,bakış açısının ne kadar önemli olduğunu gösterdi.