bir_okuyucu
Kitapkurdu
Romandaki başkarakter Çiçikov’u okuyup tanıyınca Aziz Nesin’in Zübük karakterini hatırladım. Evet Çiçikov da bir Rus Zübük’üydü diyebilirim. Ama Gogol, eseri ümitvar bir yaklaşımla bitirmeye çalışmış. Çiçikov’un ağzından itirafı önemli:

“Doğru yola dönmem gerektiğini ben de biliyorum ama yapamam artık! Yetişme tarzım böyle benim! Babam bana zorla da olsa ahlak dersi verir, döver, ahlak kurallarını, atasözlerini dikte ettirirdi; ama kendisi komşusunun ağacını çalar ve beni de yardım etmeye götürürdü. Önümdeki örnek ahlak kurallarından daha etkiliydi bu.”

Eserin ana teması da Genel Vali’nin şu sözleriyle anlatılıyor adeta:

“Bizi yıkan yirmi ulusun birlikte saldırması değil kendimiziz yine. Yasaların kurduğu düzenin arasında bu düzenden daha güçlü bir başka düzen kurulmuş. Her birimiz düşman karşısındaymış gibi birleşip namussuzluk ve adaletsizliği ortadan kaldırmanın gerektiğini içimizde duymadıkça bu kötülüklerin kalkmasının imkanı yoktur.” Elips Yayınlarının çevirisi de sorunsuz yapılmış. İyi okumalar.