hassasmavi
ilk defa bir kitabı okurken ağladım.. okuduğum en mükemmel roman değildi.. ya da en acıklı, en yürek burkan hikaye..<br /><br />ama çok fazla "ben"di sanki..<br /><br />benim gelgitli ruh halimden mi, kadın olmama rağmen kitabın erkek karakterini kendime benzetmem mi, çok da uzak sayılmayacak bir zamanda, kitapta anlatılana çok çok benzer, karmaşık, ne istendiği belli olmayan bir işikiyi bitirip; bir yandan öldüren, diğer yandan vazgeçilmesi imkansız gibi görünen birini kaybetmiş olmamdan mı bilemiyorum ama kitabı okurken usulca, bittikten sonra da baya bildiğin höykürerek ağladım.