MİFTAH
Mai ve siyah..Her ikisi de gökyüzünün rengi.Gündüz mavi,umut dolu karşımıza çıkan gök gece tüm karanlığıyla siyaha bürünüp gerçekleri çok daha iyi farkettirir bize..Mai ve siyah iki zıt uç belki de Ahmet Cemil ile Hüseyin Nazmi gibi.Dostlukları onlar daha çok küçükken başlamış ne var ki aynı amaçlarla çıktıkları yolda hayatları tam zıt istikametlere doğru akmıştır..Ahmet Cemil belki de her şairin olması gerektiği gibi çok duygusal bir genç ve hayatı umutlarınıN,hayallerinin üzerine kurulu.Tam herşey yolunda gidiyor tüm hayallerine kavuşuyorken herbiri elinden ona birer büyük darbe vurarak kaybolur gider..Önce kardeşini kaybeder,sonra sevidiği kız başkasıyla nişanlanır ve şiire farklı bi soluk getirmek, ünlü bi şair olmak için yıllarca uğraştığı şiirleri çok eleştirilir ve onların kaderi de sobada alev alıp yok olmak olur.Ahmet Cemil umutlarının tükendiği yerde herşeyden kaçmayı çok uzaklara gitmeye karar verir.Ne var ki insan nereye giderse gitsin kendisinden kaçamaz..