hanifkul
Lafague insanın doğası üzerine gözden kaçırılmış bir ayrıntıyı hatırlatıyor. Nasıl ki çalışmayan Yunan düşünür kesimi "hayat yorumları" geliştirme yeteneğine ulaşmışsa, insanın düşünmesine vakit ayrılması gerektiğini sunuyor. Emek sermaye ilişkisinin geleceğine robotlaşma teknolojisinin çok gelişeceği önümüz 200-300 senesini koyarsak emeğin/mesainin/çalışma saatinin tartışmalarının bugünden çok farklı bir noktaya kayacağı aşinadır. Bugünün tartışmaları bugünde mi kalacak? Bu gün kanser tedavisi için sağlıklı hücreleri de yok eden kemoterapinin yarının insanları tarafından ne kadar ilkel görüleceği gerçeğine benzer; O zaman geldiğinde şu denebilir: Kitabın ön önemli eleştirisi; 3 saat'in fazla olmasıdır...