ismail_atan
Ahmet Ümit'in okuduğum ilk kitabı. İlk sayfaları okumaya başlayınca biraz hayal kırıklığına uğramıştım. Yazarın sürekli kendi ağzından olayları aktarması ve bunu yaparken de şimdiki zaman eki "-yor" u kullanması beni biraz sıkmıştı. Fakat sayfalar ilerledikçe ve diyaloglar sıklaşmaya başladıkça bu ek kulaklarımı tırmalamaktan vazgeçti. Kısacası yazar bu eksikliğini akıcılıkla ve aksiyonla kapatmış. Gerilim-polisiye tarzında okuduğum kitapların arasında en ilginci ve beni en fazla etkileyenlerden birisi diyebilirim. Jean Christophe Grange'i çok beğeniyordum ve onun üstüne gerilim yazabilecek başka biri olmaz diyordum. İki kez yanıldım. Biri Dan Brown biri de Ahmet Ümit. Umarım en kısa zamanda diğer kitaplarını da okuma fırsatı bulurum. Yazarın kalemine sağlık...