nnisa
sabahattin Alinin kürk mantoludan sonra okuduğum romanıydı iyi ki kürk mantoludan sonra okumuşum sabahttin alinin üslubuna hayran kalmak bir yana kitaptaki macide ve ömer karakterini gözlerimin önünde canlandırabilmiş olmam sabahattin alinin ustalığına bir kez daha hayran bıraktı.karakterler öyle içten ve doğaldı ki hepsiyle beraber yaşadım kitapta yeri geldi ömere öyle çok kızdım yeri geldi bu duygunun yerini acıma aldı tek kelimeyle çarpıldım ben içimizdeki şeytana bilhassa Sabahattin Aliye..