onder035
Yazarın Kinyas ve Kayra'dan sonra okuduğum 2. kitabıdır. Yaşam tarzlarını çalışmamak, sorumluluk almamak, manevi hiç bir değere anlam vermemek ile aylak ve gündelik yaşamak üzerine kurmuş dört gencin çarpıcı hikayesi konu ediliyor. Tabii H. GÜNDAY'ın ifade tarzı, kendine özgü tanım cümleleri çoğu zaman hikayenin önüne geçiyor. Yazar: "Düzenli kentlerin amaçsızca yaşayan insanlar için kurulu tuttuğu düzenli tuzaklar vardır. Kent, amaçsız kişinin sahip olduğu temel zaafa uygun bir amacı herhangi bir caddede karşısına derhal çıkarır" cümlesiyle aslında kitabın ana fikrinin altını çiziyor.