Hüseyin Nİhal Atsız'ın okuduğum ilk eseri.

Kitabın kurgusu ve yazımı insanı okurken sıkmıyor. tarihten ve edebiyattan parçalar barındırması da esere güzelliklik katıyor.

Fakat, sonlara doğru Selim Pusat'ın Allah (c.c.) ile ( kitapta Tanrı ) ve Peygamer Efendimizle senli benli konuşması biz inanan insanları rahatsız edecek cinsten. Selim Pusat peygamber efendimize (s.a.v.) ve Allah-u Teala'ya (c.c.) sanki hesap soruyor.

buradan da anlaşılıyor ki yazar Atsız kendi içindeki fikriyatını Selim Pusat ile dışa vuruyor.

Önyargı olmadan okunursa kitaptan keyif alınabilir.