esin.kapucu
Biz, sadece Türkler değil, tüm insanlıktan bahsediyorum, biz engellilere yeterli özeni gösteremiyoruz. Yaradılışımızdan kaynaklanan kötü olayları çabuk unutma ya da göz ardı etme yapımızdan mı yoksa tüm uzuvlarımızın yerinde olmasının verdiği suçluluk duygusundan mı, kararını veremiyorum ama ne zaman bir engelli görsek önce bir acıma sonra suçluluk duygusu sarıyor insanı ve kafamızı diğer yöne çeviriyoruz. Oysa bizim onları görmememiz kör olsalar bile onların bizi görmediği anlamına gelmiyor... bu kitap kesinlikle edebi bir şaheser değil orası kesin. hatta içinde o kadar kopukluk ve anlam karmaşası içeriyor ki onca kısalığına rağmen başlarda size çok uzun geliyor. okumaya devam ettikçe kendinizi john un yerine koymaya başlıyorsunuz. işte sizi yıkan bu oluyor. okuyun bu kitabı. insan ruhunun sınırları olmadığını görün. belki öbür dünya bu sınırsızlık sayesinde var. ve kitap bittiğinde benimle aynı dileği dileyin.. inşallah ömrümün sonuna kadar sağlığımı yitirmem ve sağlığını yitirmiş insanlara karşı bundan sonra daha duyarlı olabilirim...