~ Ahmet Haşim ~
Ahmet Ümit’in okuduğum ilk kitabı. Geçmiş ve geleceği akıcı bir üslupla harmanlamış başarılı yazar. Sürükleyici ve merak uyandırıcıydı. Katili tahmin etmeye çalışsam da tabii ki tutmadı. Yazar beni ters köşeye yatırdı. Güzeldi...İki farklı konuyu bir arada işlenen soluksuz okuyacağınız bir kitap. Güzel kurgulanmış, tarihi şeyler okumaktan hoşlanmamama rağmen sıkılmadan okudum. Ancak defalarca tekrarlanan ‘’-e karşın’’ zarfı çok gözüme battı. Ayrıca kitap buram buram testesteron kokuyordu fikrimce. Kadın karakterin bazı cümleleri bunu çok belli ediyordu. Bu fazlaca erkeksi üslup; Patasana’nın bölümlerine ne kadar yakışıyorsa, kadın karakterlerin üzerinde de o kadar eğreti duruyordu. Son olarak kitaptan altını çizdiğim bir cümleyle yorumumu bitireyim: ‘’Anlatmanın bir tür sevişmek olduğunu anlayıncaya kadar, anlatmanın yetmediğini kanıtlayacak olan açlık teninde uyanana kadar, bıkıp usanmadan anlatacağım.’’