jakoobi
her hikayenin sonunda içine yumru gibi oturan bir duygu oluyor. kendini dışarı atmak, sait faik abasıyanık'ın gördüklerini görmek istiyorsun. öyle güzel ve sıkmadan anlatmış ki.. sıradan hayatların monoton detayları, rutin olayları, sait faik abasıyanık'ın gözünden bakıldığında altın değerinde kelimelerle süslenerek güzelleşmiş. çokça hüzünlendirse de, okumaya nasıl da değer. okuyun, bir daha okuyun. bir başucu kitabı.