MEHMET ŞERİF Koç
Stefan Zweig eşiyle beraber ölmesinden hemen önce tamamlamış Satranç'ı. Satır aralarına, betimlemelerine, kişileştirmelerine görmüş o dönem ki ruh halini. Aslında pek görmemiş, belki biraz süslemiş, önüne bir kaç eşya çekmiş o kadar. Stefan Zweig Satranç metaforunun ardına bunalımını, bir dönemin stratejilerini, baskının beyni üzerindeki oyunlarını gizlemiş. Bunu öyle bir ustalıkla yapmış ki, birbirinden ayrı üç küçük öyküyü, edebi bir zenginlik ve yalın, akıcı bir dille harmanlayıp derdini sunmuş.