Adem Artan
Kaşif
Mustafa Kutlu, bu defa yazı beklemeden bize kış ortasında "Nur"lu bir sürpriz yaptı, çok da iyi yaptı. Günümüz insanının manevi sahada yaşadığı açmazları çarpıcı bir dille, hem maddi hem de manevi aşkla çok güzel bir şekilde harmanlayan Kutlu, Nur ile birlikte bizi de seyri sülüke çıkartıyor. Bu toprakların hakikatini tasavvufi bir arayış ve oluş eşliğinde işleyen yazar, "kurtulmak için kurtarmak" gerektiğini Nur'dan hareketle bize gösteriyor. "Her arayan bulamaz; ama bulanlar yalnızca arayanlardır." sözü kitabın anafikrini oluşturuyor. İyi olmanın zor olmadığını, meselenin samimiyet ve azimde düğümlendiğini, böylece nice azın çoğa, çoklara dönüştüğünü görüyorsunuz. Kitabın bazı bölümleri "Olmaz canım!" dedirtse de ilerleyen bölümlerde anlıyorsunuz ki Kutlu bir defa daha bize -özlediğimiz- bizi anlatıyor ve böylelikle bizi bizden alıyor. Son sayfada etkilenmemek ne mümkün.
(Kutlu'nun bu kitabı aynı süreci işlediği "Sır" kitabı ile ters açıdan bir bütünlük oluşturuyor.)