Duyguların Rengi

hemoglobin7

27.01.2014

1950-1960 döneminde Amerika'nın bir eyaletinde yaşanan ten renkleri siyah diye yapılan 2.sınıf insan muamelesini anlatıyor,ve o dönem için aykırı görünen ama aslında doğru olanı yapan; düşünen sorgulayan anlamaya çalışan baş karakterimiz,başlangıçta tam olarak anlayamasa da kitabı için başladığı bu yolda iletişim kurdukça onları dinledikçe olanları özümsedikçe ,o insanlar kitabın önüne geçiyor,anlatılan konu çok hoş karakterler de öyle,kitabı okuyunca zaten konusu gayet açık yalnız benim için vurgulamak istediğim bir nokta da şu ki;birbirimizin duygu düşünceleriyle hissettikleriyle ilgilenmiyoruz sadece kendi açımızdan bakıyoruz kendimize odaklıyız tek önemli olan bizim duygu düşüncelerimiz,empati sadece dilimizde sık kullandığımız kelimeler arasında varlığını sürdürüyor.bütün bu ırk,din,dil ayrımlarının dünyada bu kadar uzun süre varlığını sürdürmesinin nedenlerinden biri ise,belki de kendimizi diğer insanlardan üstün görerek daha iyi hissetmemizdir ve menfaatlerine uymasıdır bazıları için,insanları farklı kılan sadece niyetleri ve vicdanlarıdır.bunun yanında iyi niyet kadar cesarette önemli,son olarak kitaptan bi cümle;cesaret bazen bir nesli pas geçeblliyor Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş