acelya_oslem
Başlangıçta dili ağır geldiysede zamanla alışılıyor ve hatta kurduğu devrik cümleler anlatıma ne kadar hakim olduğunu gösteriyor. Yazar savaşı anlatıyor aslında cephe gerisinde kalanların neler çektiğini anlatıyor. Duyguları o kadar iyi dile getirmiş ki Zehra'nın büyükannesinin Trabzondan gitmek zorunda kaldıklarında nasıl acı çektiğini sizde hissediyorsunuz. Eşine her defasında "Ne yapacağız?" diye sorması onları o cehenemde kurtarmak, uzanıp o hikayeden çıkarmak istemenize neden oluyor. Hele o mektuplar.. Sevdiği kıza bir kez bile sen diyemeden cephede ölen resim öğretmenin aşkını kelimelere dökmesi, kız kardeşine hastayken bile iki cümle ile ben iyim yazan bir şairin savaş hatıraları. Çok dokunaklı gerçekler.. Tarihi roman sevenler değil sadece herkes okumalı çünkü herkes kendince birşey bulucak bu kitapta.