ginza
Etkileyici bir kitap ama klasik olacak, hakkında bu kadar konuşulacak bir eser değil. Savaşın şeytaniliğini falan anlatan en etkileyici kitaplardan biri de değil. Ustaca yazılmış, üslubu güzel-tabii çevirisi de-gerçi yine bazı hatalar vardı ama kabul edilebilir hatalardı- ama kurgusunda bir fevkaladelik yok.
Anlattıkları insanı etkiliyor, savaşın çocuklar üzerinde yaptığı tahribat, ama duygulara derinden nüfuz etme, yarattığı etkinin uzun süre orada kalması gibi bir durum söz konusu değil. Kitabı bitirdiğimde hemen bir başkasına başlayabildim-beni çok etkileyen kitapları bitirdikten sonra en azından bir kaç saat, bazen bir kaç gün o kitap hakkında düşünürüm, yenisine konsantre olamam-hatta bazen (nadiren) haftalarca kafamı o kitaptan alamam. Bu kitabı okurken özellikle iğrenme duygusunu yoğun yaşadım, öfke duydum falan ama kitap bittiğinde bunların hepsi de bıçakla kesilmiş gibi bitti. Anne Frank'in defteri çok daha fazla etkilemişti. Okunası bir kitap, ama fazla şişirilmiş bence. Yazarın kitabın arkasındaki savunmasının dili de, bence suçlamaların çok da yersiz olmadığını gösteriyor olabilir. Yoksa neden bu şekilde kendini savunmaya gerek duysun ki? Her neyse, okunabilir.