Nefes

anemonn

25.09.2006

Roman doğurmakta olan bir kadının nefesiyle başlıyor, sonra Akman'ın kalemi 13 yaşında bir çocuğun nefesinde sağa sola savruluyor. İlgiyle okudum, çünkü bu kitap roman olmaktan çok araştırma-inceleme kitabına benzemiş. Tabii ben şikayetçi değilim. Verdiği bilgiler gerçekten çok etkileyici. Hele doğum ve gebelik hakkinda söyledikleri konusunda referans kaynak olmaya çalışıyor kitap adeta. Bir çok soru sorulmuş ve bunlar bitmek tükenmez bilmeyen bir emekle cevaplandırılmaya çalışılmış. Sanki hayali karakterlerden ziyade Nuriye Akman'ın kendi merak seruveni sızıyor satırların arasına. Ya da ben onun satirlarinin arasindan böyle bir şey seziyorum...

Hakkını vermek lazım, üzerinde çok çalışmış. Ama Akman'ın anlatım kabiliyetini azcık daha ilerletmesinde yarar var bence. Tarzinda gerçeği en anlaşılır şekliyle anlatma çabası sezilirken, okuyucuya bulmaca gibi roman sunması zaman zaman okunmasında sıkıntıya neden olabiliyor. Özellikle yabancı kelimeleri çok fazla kullanması ipin ucunu kacirabiliyor. Hele "s" lerle ilgili bir bölüm var ki okurken sandim ki gözlerim bozulacak.

Vasat bir roman değil... Ama umariz ki, bu bağlangıçtan sonra Nuriye Akman ikinci romaninda dersini daha iyi çalışarak çıkar biz okurlarin karşısına... Başarılar Sayın Akman... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş