Metin Kayalık
Bu kitabın sonuna gelmek için can atıyordum. Canım adeta bedenimden ayrılıp sonunu öğrenmek istiyordu. Onu durdurmak mümkün değildi. Ama o da biliyordu ki tüm ayrıntılar okunmadan sona ulaşmanın bir mantığı yoktu. Bu yüzden canım, gözümü ve gönlümü bir yarış atına çevirip kitabın sonuna ulaşması için acımasızca kamçıladı. Gözlerim gerçekten çok ağırdı. Vücüdumda yorugunluk arttı. Ama nihayet sona varmıştım işte. Gözlerimin ağrısını ve vücüdumun yorgunluğunu gözlerimden akan yaşlar alıp götürdü.