abdullahsahin1
Kudret Cengiz Paşa'nın methedilecek çok yönünü buldum kitabında.
Özellikle özümüzde haiz olan lakin, unutturulan bir istidadımız olan ''komutanın her zaman önde olması gerekliliği'' vurgusunu yapıyor.
Sözleri laftan ibaret mavallar değil. Bizatihi icraatleriyle vaki olan bir takım vak'alar anlatılıyor.
Şimdiye kadar hakkında müspet/menfi bir açıklama duymadım. Vak'a anlatımında hafif bir toz pembelik görünmekle birlikte samimiyetine inandırıyor insanları. Özellikle askerlik arefesinde olan ben deniz gibi insanlara bir birifing işlevi görüyor. Tebrik edilecek bir çalışma. Özellikle kendine özgü ironisi görülmeye değer.