afiyaka
ben neden bu kitabı okurken aklıma hep miyazaki geliyor diye düşünürken sonunda buldum. tıpkı onun filmlerinde olduğu gibi uşaklıgil'in kitabında da tüm karakterler tam. yani bihter, behlül, nihal, adnan bey ya da firdevs hanım o kadar gerçekler o kadar içleri dışları bir anlatılmışlar ki (her halleriyle) hiçbiri iyi ya da kötü değil. ne kızıyorsunuz onlara ne alınıyorsunuz. sevmedim de ben onları. kötü anlamda değil ama. olması gerektiği gibi sempatikler işte.
kötü değiller. insanlar ya.
mesela aklıma geldi pooh'da da yoktur böyle efendim gerilim olsun kötü karakter olsun. ve bence en zor şeylerden biridir kutupları anlatmadan hikayeyi çekici kılabilek. miyazaki de de kötü yoktur ya. kötü sandığınız hep o 'zavallı, acısı olan bir şeydir'. affedeceğinizdir. bunlar da öyle karakterler.
çok güzel kitap.

bir de bendeki özgür yayınları. eski kelimelerin anlamlarını hemen yanlarına yazmışlar. çok rahat okunuyor.