Baba ve Piç

metehann

31.10.2006

Son zamanların bir hayli ses getiren romanlarından birisi Baba ve Piç. Romandaki kurgu harika, özellikle yazarın kullandığı iç monolog, bilinç akışı ve benzeri teknikler romanı akıcı kılmakta.Yazarın kullandığı üslub akıcı ve anlaşılır, ara ara geriye dönüşler olması belki romandaki akıcılığı düşürse de edebiyat açısından enfes bir kitap.Gelelim romanın anlattıklarına. Roman yazrı eserinde istediklerini yazabilir, hatta olmamış bir şeyi olmuş gibi gösterebilir.Bunda da gayet özgürdür.Çünkü roman tarihi bir belge niteliğini taşımaz.Bunlardan hareketle belki yazara kızmayabiliriz.Lakin objektif bir çerçevede romanı değerlendirdiğimizde yazrın tıpkı bir Ermeni gibi düşündüğünü ve hissettiğini kolaylıkla görebiliriz.Yazar bu konudaki yani tehcir konusundaki fikirlerini romandaki Ermeni karakterleri kullanarak vermiş, ve sürekli Türklerin bu konudan dolayı özür dilemeleri gerektiğini belirtmiş.Romanı okuduktan sonra insan gerçekten böyle bir şey yapılmış hiisiyatına kapılıyor ve mazlum! ermenilere acıyor.Araf, Pinhan ve Bit Palas gibi kaliteleri romanlarının ardından Baba ve Piç adlı romanıyla okuyucularını Ermeni katliamı yalanına inandırmaya çalışan Elif Şafak'a bu kitap hiç yakışmamış.Sanırım gelecek yıl nobel edebiyat ödülü sahibi belli oldu.Ne dersiniz?... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş