özgevedüğme
okurken gözyaşlarımı tutamadığım kitaplardan... lise yıllarımda babamın şehir dışında görev yaptığı dönemde bana yazdığı mektupları hala saklarım, daha geçen sene öğrendim ki o da benim ona yazdıklarımı saklarmış....yazılanların çoğunda kendi duygularımı da buldum, hala koşup sarılabildiğim için şanslı olduğumu tekrar hatırladım....koskoca insanlar olsak da hala babalarının minik kızları olanlar zaten okusun, erkeklerse okuduklarında babalarımızla aramızdaki o sonsuz ve çözülemeyen aşkımızı kıskanabilirler :)