selfam
Yanızız'ı okumak için elime aldığımda menüz gün inmişti. Kitabı bitirdiğimde sabahın ilk ışıkları penceremdeydi. Bütün geceyi dışarıdaki sessizliği bölüp geçen bir lastik sesini, uğuldayan havayı, koyu karanlığın ensemdeki nefesini hiçbir vakit bu derece kuvvetli hissetmemişimdir tenimde. Kitap beni o gece yeni baştan yoğurdu tüm hassalarımla diyebilirim. İşin aslı yazarın diğer romanlarında da içimden başlayıp adeta bir salgın gibi dışıma taşan bu ten ürpertisini duyuyorsam da bu kitap beni daha başka bir derece ile çarpmıştı. Teşhisinden bir dereceye kadar ürperdiğiniz müneccimler gibi sahir tedavisine derin bir acziyetle muhtaç olduğunuz doktorlar gibi mahir bir kucaktan diğerine devşirip duran bir akışta kabinizi ve aklınızı besleyip durur eser.