fuzulinsan
yusuf atılgan da bana göre oğuz atay gibi. dışarıdan bakınca anlaşılması güç duygular içerisinde. bize uzak ama bir o kadar da bizden. biraz dikkatli okuyunca yazarın aslında kendi acılarını, hislerini haykırdığını, kendi kişiliğini romandaki karakterlere yansıttığını görüyorsunuz. bu özellik, Atılgan'ın kitaplarını vazgeçilmez yapıyor ve bir solukta okutuyor.