ebuzer43
"...kim bilir,iç sıkıntısı olmasa,belki insanlar işe gitmeyi unuturlardı...yaşamanın amacı alışkanlıktı,rahatlıktı.çoğunluk çabadan,yenilikten korkuyordu. ne kolaydı onlara uymak!...güçlüğü umutsuzca zorlamak bile güzeldi..." (s.41) güzel bir bölümüydü..bence değerli bir kitap, okuduğum ilk romanıydı.