Irie
Kitapkurdu
Ölümün nefesini sırtınızda hissedeceksiniz ve kitabın son sayfalarında İvan İlyiç'in ağrıdan attığı çığlıkları duyaileceksiniz. ölümden o kadar çok korkuyor ki hatta bazen onunla bile konuşuyor, bildiği halde ölüme ihtimal vermek istemiyor, hayatının ne kadar boş olduğunu; zirveye çıktığını zannederken yokuş aşağı yuvarlandığını öğreniyor ancak o kadar söylendikten sonra bile tam ölecekken söylediği son cümle beni çok derinden etkilemiştir. Aslında ölümün bir son olmadığını anlamıştır.