Deliduman

josefk

19.08.2014

Serbes "on numara" bir roman yazmış. Kitabın jargonundan kurtulamadığım için böyle söyledim. "Senegal"in bunaltıcı sıcaklarına rağmen elimden düşüremeden okudum. Hatta, bir ara, aman azar azar okuyayayım çabuk bitmesin yazık, diye düşündüm. Abartmiyorum. Çağlar İyice gibi samimi olmaya çalışıyorum. Ne demeye getirdiğimi romanı okuyanlar bilecektir. Serbes, yazdıklarıyla yaşam pratiği arasındaki mesafenin sıfır noktasına en yakın, dobra vicdana sahip, hadi biraz irtifa kazanalım, Heidegger'ce söylersek "otantik" bir "adam". Ne demek istediğimi Heidegger bir güzel açıklamış zaten. Serbes'in karakter yaratmadaki başarısı, kurgudaki ustalığı, hele de o humorla karışık canım kederi, nefis Uyar gönderisi, yanına Tanpınar ve Atay'ı gayrı ihtiyari konuşlandırmama sebep oluyor. Bunları, böylesi güzel bir roman okumama vesile olan sevgili emrah Serbes'e teşekkür babında yazıyorum. Ne yazarsa yazsın okuduğum okumak istediğim yazarlardan Serbes. Toptaş gibi' Anar gibi, Varol gibi... Şu ana kadar öyle. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş