Ramazan h Öztan
Kitapkurdu
Sayfalarını çevirdiğimiz kitap bir otobiyografi olunca, zannederiz ki şöyle böyle önemli bir insanın hayatına tüm çıplaklığıyla şahit olacağız. Ama öyle olmuyor ne yazık ki. Neticede tüm bunlar, hayatının son evresindeki bir insanın geçmişini tahlil etmesi, yeniden hatırlaması. Böyle olunca da bu geçmişin istenilen şekli alması gayet tabii. Hayatının son evresine kadar bir kaç ideolojiye sıkı sıkıya bağlanan yazar, bu perspektiften hayatını gözler önüne seriyor aslında. Yani, onu o noktaya götüren şeyleri bizlere aktarıyor ve zaten kitabın son kısmı da siyasi mücadeleye ayrılmış durumda. Bunlardan başka, kitabın gayet akıcı olduğundan, eski İstanbul hatıralarının etkisinden ve Mina Urgan'ın dönemin yazar ve şairleriyle olan dostluklarından söz edilebilir. Her şeyden öte kitap yakın tarihimize minimal bir perspektif sunuyor. Tavsiye edilir...