mervis_xxs
Patasana içinde ayrı iki hikayeyi barındıran ve ikisini okurken de bir diğerine geçmek için sabırsızlandığım, bitmesini istiyor muyum yoksa istemiyor muyum bir türlü karar veremediğim ve son sayfalarına doğru Ahmet ÜMİT okumayı neden sevdiğimi bir kez daha hatırladığım değerli kitaplardan biri benim için.
Kitap bir 'tablet' bir 'bölüm' olarak ilerliyor ve bence bu da okuyucunun merakını ayakta tutuyor. Tabletlerin geçmiş ve şimdi arasında küçük köprüler kurması birini okurken diğerinden kopmamanızı sağlıyor. Ve ''Ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktım.'' diye başlayan ilk tablet ile aynı cümle ile biten son bölüm, aslında bu köprülerin ne kadar da kuvvetli olduğunu gösteriyor.
Uzun lafın kısası, bence bir çırpıda bitirilebilecek iyi bir polisiye roman.