Kizlarima Mektuplar'i tanidigim,kitap okuyan okumayan tüm dostlarima önerdim.Kizimla birlikte okuduk ikimizde çok begendik.Kizim, böyle düsünceli, sevgi dolu bir babanin ve usta bir yazarin,bir bilimadaminin kitabini okmus olmaktan çok hoslandi.Ben hem bir okur olarak onun yazmaktaki ustaligi,gözlemciligi,duygu tahlilleri,ögretileri açisindan baktim ve okudum kitabi ve çok begendim. Ayrica,yine ülkemizde az rastlanan bir baba örnegi oldugu için de özellikle daha çok hayran oldum.Çünkü bizde çocuk büyütmek,bakmak,okutmak,ders çalistirmak,okuluyla ilgilenmek,ögretmenlerle görüsmek,onlara mektup yazmak ,telefon açmak,daha pek çok sey annelerin görevidir,maalesef.Böyle bir ülkede böyle bir kitabi zaten ancak rafine bir insan,örnek bilim adami bir baba yazabilirdi,diger konulardaki ustaliginin yaninda babaliktaki ustaligini da görmüs oluyoruz. Ellerine, yüregine,beynine ,gözlerine saglik Emre Kongar diyorum,pek çok annenin olamadigi kadar ilgili,pek çok babanin olamadigi kadar ilgili ve sevgili oldugun için.Üstelik bunu bur de yazip ta pek çok inasana(okuyanlara tabii ki)örnek oldugun için.Hala çocugunu UYKUDA ÖPEN babalarin yasadigi,isten güçten,sosyal aktivitelerden,maçtan,tv.den vakit ayirip ta çocugunu göremeyen babalarin yasadigi bir ülkede böyle bir kitabi yazmak ,bazilari tarafindan erkeklik imajina pek uymasa da bir insanlik,bir babalik göreviydi,onu da fazlasiyla yerine getirmissiniz sagolun.
