kinjal
uzun uzun cümleler kuruyor. bazen anlamak için bir daha okuyorsunuz. çabalıyorsunuz. anladığınızda ise anlamaya değer bir şey söylemediğini fark ediyorsunuz. bir sürü laf kalabalığı. şurdan burdan konuşmalar. vs. vs. söyleyecek bir şeyi olduğu için değil; bu adamın yazmak için yazdığı çok açık. oysa gerçek edebiyat ruhun tatosu gibidir. okunduğunda kurgusuyla, uslubu ve ele aldığı konu ile yapışır kalır ruha. maalesef orhan pamukta böyle bir şey göremiyoruz. üstelik oryantalist bir dil, yabancı ve şaşı bir bakış, yabancı gözler. birileri orhan pamuka ödül vermiş olabilir. bunun edebiyatın kendisi açısından hiç bir önemi yoktur.