bernardo_atxaga
Şairlerin ilk romanları daima etkileyici olmuştur benim için.Nevzat Çelik'de şiirindeki etkileyici dili romanına aktarmakta zorluk çekmemişe benziyor.Hakan mükemmelini gram gram azaltırken sizde bu tükenişin girdabına kapılıp.Arkasında şişelerce hüzün bırakıp aşkı terk eden Selin'e kahrediyorsunuz.Sıradan belki de arabesk bir aşk acısını ve 3. sayfalardan aşina sonunu büyüleyici diliyle okuyucunun beynine çakıyor Nevzat Çelik.
Kitaptan sonra size kalansa dört kişilik bir yaşanmışlıktan geriye kalan düşkırıklıklarını ceketinizin cebinde hissederek,kayalıkların üstünde içki içip,kaldırımlar boyu yürüme isteyi oluyor sadece...
' sevgili kimin kabusu yatağından çıkan su'
kimbilir hangi yataklarda hangi zavallılıklar kabuslarıyla ıslanıyor şimdi Selin mi Cem mi Kedicik mi?