leylani
ilk kez bu kitabını okudum yazarın. kitap bittiğinde ilgimi çeken şey, saf ve derin bir kederle örülmüş hikayede umuda kapı aralamayı da ihmal etmemesiydi. varlığı anlamlandıran şeyin derin bir keder ve tutkulu bir umut olduğu hissi doldu içime. sonu ne olursa olsun kendi olmak için mücadele etmeyen bir baş karakter var karşınızda. evet yanlış duymadınız. Meursault kendi olmak adına mücadele etmiyor. bu şekilde kendi olabiliyor. çünkü toplumun dayattığı tüm kurallara duygulara yabancı. umarım beğenirsiniz. ben çok sevdim.