Sana Gül Bahçesi Vadetmedim

kızıl ada

02.04.2007

"Yüreğin hâlâ atıyor ve nabzın seni nüfus sayımına dahil ediyor."
Tadı damakta kalan, sıcacık ama hüzünlü bir psikolojik roman. İnsanın deliliğe ve normalliğe bakış açısını değiştiren, aslında arada ne kadar da ince bir çizgi olduğunu anlatan bir kitap. Hayatla yüzleşmeye cesaret etmek veya edememek; kaçmak veya mücadele etmek... "Hava güzel, güneş sıcak" masallarıyla avutmuyor kitap, "gül bahçesi vadetmiyor" yani. Hastabakıcıların delilere "Acıyı kendi tekelinizde mi sanıyorsunuz?" deyişi aklımdan çıkmıyor.
Hatırladığım çok güzel bir kare de, Deborah'ın çok korktuğu bir şeyi, korkmaktan kurtulmak için yapmasıydı. Düşmekten korkmamak için atlamak gibi. İnsan dibe vurunca, kaybetmekten korkacağı bir şey olmadığı için rahatlıyor. "Normal"lerin sorumluluklarla, zorunluluklarla dolu, hiç de kıskanılası olmayan dünyasından kaçıp kendi dünyasında yaşıyor.
Dünyanın hiç de kolay bir yer olmadığını dürüstçe söyleyip savaşmaya çağırmak bir şizofreni... Kesinlikle okunulması gereken bir kitap, bir kült kanımca. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş