Da Vinci Şifresi

devrim1986

12.04.2007

Bütün serisini okudum ve ufkunuz için alın okuyun derim kitapyurdu dostları...

Her bölümün sonu aslında bir başlangıç idi. Sabırsızlanarak okuduğum ama bitmesini hiçbir zaman istemediğim bir kitaptı…
İlgimi çeken birkaç nokta var. Bunlar; PHI sayısının açıklanarak , örneklerle ifade edilmesi.
Bir diğeri; Olimpiyatların Venüs ile olan bağlantısının çok güzel bir şekilde açıklanması.
Kitabı okurken tahmini hiç de zor olmayan olayların gerçekleşmesi beni biraz şaşırttı. Ama Dan Brown yapması gerekeni yapıyor, kalemini ustalıkla kullanıyordu.
Da Vinci Şifresi kelime oyunları ve sembolik özelliklerle sürüklenip giderken, birden büyüsünü yitirmeye başladı. Beklenmedik sona doğru ilerlerken Dan Brown birkaç bölümle olayları birbirine bağlamaya çalıştı. Düğüm çözülürken acaba hissi gittikçe belirginleşmeye başladı… Sanırım hiç kimse böyle bir son beklemiyordu. Bekli de bu paragraf her şeyi bir çırpıda açıklıyordu;
“ Efsane her zaman için Kutsal Kaseyi, gözlerden uzaktaki karanlıkta dans eden, kulağına fısıldayarak insanı cazibesinin tuzağına düşüren ve sonra sislerin içinde kaybolan zalim bir metres gibi betimlemişti.”
Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş