sanemcan07
Kitabı önce kızım okudu. Çok etkilenmiş ve ağlamıştı. Zeze aslında dünya tatlısı bir çocuk ama fazla afacan. Ailesi ise fakir ve çok cocuklu. Anne çalışmaktan hiçbir çocuğuyla ilgilenememekte, babası işsizlikten bunalmış durumda. Her iki büyük ve ablalarıda Zeze’ye ne ilgi ne de sevgi veremez. Beklide vermek istemez. Oysa Zeze sevilmeye öpülüp okşanmaya aç. Babasından haksız yere dayak yer, hemde defalarca. Hatta bir seferinde ölümle burun buruna gelir Zeze. Babası onu dinlemeden kemeriyle öyle çok dövmüştürki.. Etrafımızda ne kadar çocuk var bu durumda farkındamısınız. Öyle olmasa toplumumuz bu kadar asık suratlı olurmu? İtilip atılmış anne ve baba ilgisizliğinden yalnızlığa doğru yönelmiş, sevginin nasıl bir duygu olduğunu anlamamış bir çok çocuk.. Kitabı okurken çocukların yemek içmek giyinmekten önce sevgi istediklerini defalarca tekrarladım kendi kendime. Her büyüğün çocukların demiyorum özellikle anne ve babaların kesin okumasını isterim.