Ahmet BoRuCu
Kitabı okurken insan şunu hissediyor...; Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye cidden IRKLARÜSTÜ bir Simge'nin Kardeşçe yaşanılabileceği Yegane ve Tek Devletidir. Ecdad; Ermeni ya da diğer unsurlarla nasıl yaşanılması gerektiğini öğretmiş bizlere; fakat Tarık Buğra'nın GENÇLİĞİM EYVAH kitabında da bahsettiği gibi Görünmeyen,Menfaatçi Unsurların huzura, sukunete olan isyanı; kandıran, taraftar toplayan bir kesmin Vatan'a olan HAİNLİĞİNİ; bozulmaz denilen duyguların parçalanması...durumlarında yaşanmışlıkların halen günümüzde de devam etmesi..kitabı daha da ilginç kılıyor. Okurken...İnsan; sinirleniyor, ağlıyor, hissiyatsızlaşıyor. Okunmalı, okutturulmalıdır.