gulays
"Kumral" İnanıyorum ki bu kelimenin ucuna dokunmuş herkes için ayrı bir yeri olan kitaptır. Bu kitabın bendeki yeri bambaşkadır. Bana hep o ilk masum aşkı hatırlatır -kumral kaşlarının altında çambalı renginde akan bir ırmaktı gözleri. bazen yeşil, bazan mavi-sarı dalgaların kıvrılarak sürekli hareket ettiği kumral gözlere kilitlenip kaldım. yaşantımda ne daha önce, ne de sonra bu kadar kumrala boyanarak doğmuş başka bir kız gördüm ben! ve o andan sonra hiçbir kadının gözleri onunkinden daha derin ve güzel olmadı- sizce de şu satırlar çok özel duygulara dokunmuyor mu?