AGÜ
bekiroğlunun okuduğum ilk kitabı nun masalları. hikaye sanatı konusunda bana bir fikir verir diye almıştım.ama ne yalan söyleyeyim hikaye diyemdim okuduklarıma.hani anlaşılmamak güzel gelir yazarlara ya bu anlaşılmamak da değil, anlıyorsun okuduğunu, öyle aham şaham bişey yok ki anlaşılmasın. ama hikayenin olayı yok.başta bir şey atıyor ortaya, bir şey olacak galiba diyorsun ne ortası nda var bişey,ne sonunda.sadece edebiyat olsun diye okuyayım diyorsun, öyle çok muhteşem imgeler yok ki hikayeyi değerli kılsın. neyse ben bir kitaptan sadece bir cümle de olsa bir şey bulduysam, kar kardır diyorum.işte o cümle.
"yine yanlış dileği tutmuşuz büyülü suyun başında"