Mahmut Ergenc
İsminden anlaşılacağı gibi kitapta insanlar arasındaki iletişime ve insanların olaylara hangi bakış açısından baktığından bahsediyor. özellikle çocuk yetiştirilirken nelere dikkat edilmesine ve bunların ayrıntılarına değinmiş. Bu kitapta çocuk yetiştirmekle ilgili belirgin fikirlerim oluşmaya başladı. Yazarın yazdıklarını okuyunca gerek çocuk yetiştirmede, gerekse insan ilişkilerinde ne büyük yanlışların yapıldığının daha iyi farkına vardım. benim daha öncede düşündüğüm gibi insanların olaylara bakış açılarının yaşamlarını nasıl etkilediğini bir kez daha pekiştirmiş oldum.tabi kitabı okumadan önceki bazı düşüncelerimin,kitabı okurken yazarın düşünceleriyle pekişmesi beni mutlu etmekle birlikte doğru yolda olduğumu göstermesi geleceğe daha umutla bakmamı sağladı.
Kitapta insanların birbirini fark ettikleri anda iletişimin başladığını,söylediğimizin, söylemediğimizin,yaptığımız ve yapmadığımız her hareketin bir mesaj verdiğinden bahsediyor.kendi iç dünyamız ile dış dünyamız arasında nekadar fark varsa o kadar mutsuz oluruz.bu ikisi arasındaki fark nekadar az olursa kendimizi okadar net ifade eder ve mutlu oluruz.yazar kendi iç dünyamızda can’ın(içimizdeki biz)sezgisel olarak sorduğu beş soru olduğunu söylüyor.
• Kale alınıyor muyum? Beni umursuyorlar mı?
• Kabul ediliyor muyum? Beni olduğum gibi, yargılamadan kabul ediyorlar mı?
• Değerlimiyim? Beni vazgeçilmez ve eşsiz görüyorlar mı?
• Yeterli miyim? Beni becerikli, bir şeyler yapabilecek güçte görüp güveniyorlar mı?
• Sevilmeye layık mıyım? Beni ben olduğum için özleyip, benimle zaman geçiriyorlar mı?