lalignenoir
Pinhan"dan bu yana, yazdığı her metinde dile, dilsel güzelliğe ağırlık veren Şafak, bu kez masalsı söylemden biraz uzaklaşarak hem güncel meseleleri taşımaya elverişli hem de akıcı bir dile ulaşmış. Daha şiirsel değil belki, ama romana daha yakışan bir dili var artık. Terk ettiği eski zaman sözcüklerinin şiirselliğinin eksikliğini ise zengin bir anlatım ve canlı tasvirlerle kapatıyor....zevkle okudum...tavsiye ederim