ferhat kaya
ayşe kulin'in bir çok kitabını okumuş biri olarak bu yeni tarzı da sevrek okudum. ütopya tarzında okuduğum ilk kitap ama ayşe kulin'in kendine has akıcılığı ve duruluğu bu tarzı sevmemi sağladı.bununla beraber kitapta eksik kalan bazı şeyler vardı bence. karakterler derinliksiz geldi. yeterince sağlam işlenmemiş, yarım karakterler... arikenin dayısı, yunanın oğlu hatta yuna'nın annesi de bence tam işlenmemişti. polis devleti ve din adamlarının kontrolü olguları da esere tam olarak yansımamıştı. oğulhan ve baskı rejimi de yine derinliksiz işlenmişti. final belki şaşırtıcıydı fakat hızlı ve yarım kalmıştı. tamur neden fiale bu kadar geç girebildi. eğer dayanışma için bu kadar önemliyse neden bu kadar silik kaldı ve uzun süre ortalarda görünmedi? final yeni bir kitabın müjdecisiydi evet ama hızlı ve hemen bitsin kıvamındaydı. bence bu tarzdan ayşe kulin bir efsane yaratabilirdi. ikinci kitapta bazı şeyleri geliştirirse ve değiştirirse yeni bir efsaneye kavuşmuş oluruz.