Said Ergöktaş
Kemal Sayar'ın kaleminden çıkmış güzel ve faydalı ir kitap.Kemal Sayar beş bölümden oluşmuş bu kitabında psikiyatrinin bazı hakim paradigmalarına karşı bir duruş içinde.Bu yüzden bazı yazılarda dili biraz ağır gelebiliyor.
Aslında insanlarda normal olan ve aslında olmazsa o zaman hastalık olacak duyguların ise hastalık olarak kabul edilmeye başlanılması ne kötü bir şey.Yazar dikkatleri bu konuya da çekmek istemiş.
Yakında her duygumuz her halimiz hastalık olacak.Ne kötü?
Aynı zamanda toplumsal bazı sorunlara da -eksikliklere de- değinmiş yazar.
Benim en çok hoşuma giden bölümleri 3. bölümü "Sıradan Şeyler" ve 4. bölümü "Türkiye İçini Döküyor" oldu bu kitabın.
Özellikle 4 bölümde en başta televizyon (ve diğer araçların) etkisi ile yayılan sorunlara da yer vererek bazı şeylere dikkat çekmek istemiş yazar.Alanında ki başarılı ve faydalı kitaplardan biri...
Okumalı diyorum...

Ve hüznün gerekliliğine dair bir alıntı not:

“Hüzün kahkahadan daha iyidir; çehreniz üzgün görünse de, kalbiniz sağlam demektir.”

Andrei Tarkovski