ERAY AKDEMİR
okuduktan sonra mutluluk hüzün umut vb. duygularımı tanımlamaya çalışırken hep kitabın ana karaktrini düşündüğüm kitap.Hani 3 kez okunması gerken kitaplar vardır ya bir 15 in bir 30 unda bir 45 inde. öyle bir kitap ve her seferinde farklı şeylerin anlaşılacağı.kitabı ilk kez okurken çok etkilenmiştim ve yıllar gektikçe bıraktığı etkinin daha da derinleştiğini gördüm.zira sevinçlerimde hüzünleride hep bu kitaptı tanımlama kaynağım.ve kuşkusuz aşkı ararken.aşkı ararken hep bu kitaptakine benziyor mu acaba diye düşündüm?eğer duygularım saf ınkine benziyorsa ve eğer umut ettiğim kişi iye gibi biriyse işte o zaman buna değerdi..çünkü bir sevgi yıllar geçtikçe hala ilk günkü gibi canlıysa gerçekten sevgidir..kitabın verdiği bu okuyana.ama şunu da unutmamak gerek:eğer bir kitaptakini hayatta bulmak istiyorsanız asıl o zaman başından kaybetmişsiniz demektir..ve sanırım kitapta beni en çok çeken şey ve her okuyuşumda tekrar etkilenmemi sağlayan şey.kitapta sanki gerçek bir hayatın olması ve bir insanın hayat eyrinin bu kadar gerçeğe yakın işlenmiş olması