düşte_umut
PATASANA kendini tanıyor ve etkileyici,sürekli suskunluğu , ifadelerinin yüzünde eğreti duurşuda kişiliksizliğinden ziyade kendi duruşunu ve hayattaki konumunu belirlemekteki edilgenliğinde...evet o korkaktı ve kabuğunu kırmaktan korkuyordu.aşkının gücü de yetmedi , kandırılmışlığıda yetmedi.en önemlisi kendini cezalandırdığını sandığı tanrıları , aslında özbenliğinden başkası değildi.dışarıya çıksam karşıma bir çok PATASANA çıkar ;ama kitapta o'nu diğerlerinden ayıran bir şeyler var...