ismail_atan

Minik Serçe'nin şiirleri hep eksik; çünkü yetmiyor onun şiirleri. Yetmiyor onun şarkıları. Her birinde bir anlam yoğunluğu ve her birinde bir başka mevsim. Hangi derinlikten çıkıyor tüm bunlar, ilhamlar nerde, nerde besliyor bu kadar duyguyu. İç içe geçmiş karmakarışık ve bir o kadar da düzenli. Bir bakıyorsun ağlıyor serçe, bir bakıyorsun şakıyor durmaksızın. Kimseden gidemiyor ya da tutuklu kalıyor sarı sardunyaların arasında. Alına al, moruna mor bir hüzün çöktürüyor ve yakıyor gemileri. Limanlara uğramadan bir çileye çıkıyor engin denizlerde. Kardelenlere kar gibi beyaz bir gönül uzatıyor sıcaklığı eksilmemiş gülşeninden. keskin bıçaklara gelmiyor yüreği ağlamak güzeldir dese de. İstanbul İstanbul olalı görmüyor Sezen gibisini. Vazgeçiyor gözlerden; ama sözlerden hiç vazgeçmiyor...

Yüreğin dert görmesin. İkili Deliliklerin ve Bahanelerin tükenmesin Minik Serçe. Sen hem neşe hem hüzünsün bizim için. Neşemizi hüznümüzü eksik bıkarıp gitme...